حجتالاسلام موسیالرضا نوروزی در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی « آوای اراک» در خصوص روز تاسوعا گفت: تاسوعا روز گریه و عزاداری تنها نیست؛ روز عهد بستن با آرمانهای حسینی است. ما باید از حضرت عباس(ع) بیاموزیم که در دفاع از دین، از امام زمان، از مظلوم و از حقیقت، هرگز کوتاهی نکنیم. امید است که همه ما در سایه نام و یاد علمدار کربلا، به اخلاق، وفاداری، بصیرت و خدمت به مردم مزین شویم. سلام و درود خدا بر حضرت ابوالفضل العباس(ع)، آن عبد صالح و علمدار باوفای سیدالشهدا(ع)، و بر همه دلدادگان راه حق و حقیقت باد.
وی تاکید کرد: ابتدا در خصوص معانی عاشورا و تاسوعا باید صحبتی داشته باشم. عشر به کسر عین و عشرت، به معنای معاشرت و مصاحبت است. معاشر به ضم میم یعنی مصاحب و عاشر اسم فاعل عشر است که خودش ثلاثی مجرد اسم مصدر عشرت است. خداوند میفرماید: «وَ عاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ» (نساء/۱۹) با زنان آن گونه که شایسته آنان است معاشرت کنید. عشیر یعنی همدم و رفیق؛ «وَ لَبِئْسَ الْعَشِیر ُ» (حج/۱۳) چه بد دوستی انتخاب کردهاند و چه بد معاشر و رفیقی است.
امام جمعه داودآباد بیان کرد: العاشور از ریشه عشر به کسی گفته میشود که معاشرت خصلت او باشد. العاشوراء جایی که میل به معاشرت و رفاقت و مصاحبت نمایان میشود و افراد میل معاشرت خود را با کسی که مورد نظر است عرضه میکنند؛ و عاشورا مبالغه است از میل به معاشرت؛ یعنی روزی که میل معاشرت و رفاقت با امام(ع) به شدت بالا میرود.
تاسوعا؛ روزی برای وسعت ظرفیت
وی افزود: با خارج شدن عاشورا از سلسله اعداد، عدد بودن تاسوعا نیز مورد تردید قرار میگیرد و معنی نهم را از دست میدهد. اتسع به فتح الف یعنی گروههای ۹ نفره شدند. اما اتسع به کسر الف یعنی وسعت پیدا کرد – گشاد شد – فراخ گردید. اتساع یعنی گسترده شدن و گشاد شدن. بالا رفتن ظرفیت. اتساع شرائین؛ یعنی رگها گشاد شدند و ظرفیت شان برای عبور خون زیاد باشد. التاسوع چیزی که فراخی و گستردگی و ظرفیت اش زیاد باشد؛ و بالاخره التاسوعا یعنی جایی که بتوان ظرفیت را بالا برد و فراخی ایجاد کرد؛ و تاسوعا این معنی را پیدا میکند: روزی که ظرفیت بالا میرود و در سینهها فراخی ایجاد میشود و به جای تنگی، وسعت مییابد.
نوروزی اظهار کرد: این دو نام از ابداعات امام سجاد (علیهالسلام) است و اگر در بعضی از روایات از پیامبر اکرم (ص) از عاشورا گفته شده است، اکثرا جعلیات بنیامیه برای کم کردن اثرات عاشورای امام حسین (ع) است، اما در مورد تاسوعا تقریباً نداریم که قبلاً از امام سجاد (ع) لغت تاسوعا به کار برده شده باشد و این معنا از عاشورا و تاسوعا خیلی عاشقانه است.
امام جمعه داودآباد تصریح کرد: روز تاسوعا، روزی است که نامش با وفاداری، ادب، ایثار و بصیرت گره خورده است؛ روزی که دلهای مؤمنان را به یاد علمدار کربلا، حضرت ابوالفضل العباس(ع) میاندازد. تاسوعا تنها یک روز در تقویم نیست، بلکه مدرسهای بزرگ برای شناخت حقیقت ولایت و وفاداری به امام زمان خویش است. در این روز، سیمای نورانی حضرت عباس(ع) بیش از همیشه جلوهگر میشود؛ شخصیتی که در اوج معرفت، شجاعت و بندگی، در کنار سیدالشهدا(ع) ایستاد و درس ماندگاری به تاریخ داد.
وی عنوان کرد: حضرت عباس(ع) قهرمان میدان کربلاست، اما قهرمانی او تنها در شمشیر و جنگاوری خلاصه نمیشود. او پیش از آنکه علمدار سپاه باشد، علمدار ادب و معرفت بود. او در برابر امام حسین(ع) نهایت تواضع را داشت و خود را خادم و فدایی آن حضرت میدانست. این ادب، این خضوع و این وفاداری، راز عظمت اوست. حضرت عباس(ع) به ما میآموزد که بزرگی انسان در مقام و عنوان نیست، بلکه در میزان بندگی و اخلاص او در برابر خدا و ولیّ خداست.
نوروزی ادامه داد: تاسوعا روزی است که معنای واقعی «وفاداری» را باید از حضرت عباس(ع) آموخت. او در سختترین لحظات، وقتی تشنگی بر خیمهها سایه انداخته بود و دشمن راه آب را بسته بود، نه برای خود، بلکه برای کودکان و اهلبیت(ع) به میدان رفت. این حرکت، فقط یک اقدام رزمی نبود؛ تجلی اوج انسانیت و مسئولیتپذیری بود. حضرت عباس(ع) نشان داد که مردان خدا در لحظههای بحران، خود را فراموش میکنند و برای آرامش دل دیگران از جان میگذرند.
امام جمعه داودآباد تاکید کرد: در ماجرای کربلا، حضرت عباس(ع) نماد بصیرت نیز هست. او در کنار امام حسین(ع) ایستاد، نه از روی احساس لحظهای، بلکه از روی شناخت عمیق از حق و باطل. تاسوعا یادآور این حقیقت است که هرکس باید جای حق را بشناسد و در کنار آن بایستد، حتی اگر مسیر حق پرخطر و سخت باشد. حضرت عباس(ع) به ما میآموزد که بصیرت دینی، انسان را در برابر فتنهها استوار میکند و اجازه نمیدهد در هیاهوی دنیا، مسیر حقیقت را گم کند.
وی خاطرنشان کرد: یکی دیگر از درسهای بزرگ تاسوعا، غیرت دینی و حمایت از حریم ولایت است. حضرت عباس(ع) نماد پاسداری از دین، خانواده امامت و حریم اهلبیت(ع) است. او در همه لحظات، دلنگران خیمهها، کودکان و بانوان حرم بود و تا آخرین نفس، برای حفظ امنیت و عزت آنان ایستادگی کرد. این غیرت الهی، الگویی است برای همه ما تا در زندگی فردی و اجتماعی، نسبت به ارزشها، خانواده، دین و آرمانهای الهی بیتفاوت نباشیم.
نوروزی گفت: روز تاسوعا همچنین فرصتی برای بازنگری در خودمان است. وقتی نام حضرت عباس(ع) را میبریم، باید ببینیم چقدر در عمل به وعدهها، وفادار هستیم؛ چقدر در سختیها پای باورهای خود میایستیم؛ چقدر در خدمت به مردم و دفاع از حق، اهل فداکاری هستیم. حضرت عباس(ع) فقط متعلق به تاریخ نیست، بلکه الگوی زندهای برای امروز ماست. هر جامعهای که بخواهد مسیر عزت را طی کند، باید از مکتب عباس(ع) درس بگیرد: ادب، اخلاص، شجاعت، وفاداری و ایثار.
امام جمعه داودآباد توضیح داد: در تاسوعا، دلها بیش از هر زمان دیگری به سمت کربلا میرود؛ به سوی خیمههایی که صدای تشنگی کودکان در آن پیچیده بود و علمدار حسین(ع) برای آوردن آب، آخرین مأموریت خود را آغاز کرد. دستان حضرت عباس(ع) در راه وفاداری قطع شد، اما پرچم او هرگز بر زمین نیفتاد. این صحنه، پیام بزرگی دارد: ممکن است جسم انسان آسیب ببیند، اما اگر روح او در راه حق ثابتقدم باشد، شکستناپذیر خواهد بود. علم حضرت عباس(ع) تا ابد برافراشته است و یاد او دلهای آزادگان عالم را روشن میکند.
انتهای خبر/
دیدگاهتان را بنویسید