استاد حمید عبداللهیان در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «آوای اراک» گفت: با نزدیک شدن به روز جهانی مولانا، این روز نه‌تنها در ایران بلکه در سراسر جهان به‌عنوان یک رویداد فرهنگی ویژه مورد استقبال قرار می‌گیرد. همه‌ساله شیفتگان مولانا از کشورهای مختلف بر سر مزار او در قونیه گردهم می‌آیند و با برگزاری آیین‌های متعدد، یاد او را گرامی می‌دارند.
نویسنده، پژوهشگر و استاد ادبیات زبان فارسی دانشگاه اراک بیان کرد: امسال نیز هم‌زمان با سالگرد مولانا، گروه‌های زیادی از ایران و دیگر کشورها برای شرکت در مراسم بزرگداشت او راهی قونیه شده‌اند؛ سنتی که سال‌هاست برپاست و از نظر فرهنگی، گردشگری و اقتصادی اهمیت چشمگیری برای ترکیه دارد.
وی افزود : ترکیه آگاهانه و هوشمندانه از مقبره مولانا برای جذب گردشگر و رونق اقتصادی بهره‌برداری کرده است، در حالی که ایران با وجود برخورداری از ظرفیت‌های عظیم در حوزه مشاهیری چون ابوعلی‌سینا، زکریای رازی و فردوسی، از این فرصت‌ها استفاده نکرده است.
عبداللهیان اظهار کرد: اما چرا مولانا تا این اندازه در جهان مورد توجه است؟ به گفته صاحب‌نظران، نگاه مولانا به هستی، زندگی، انسان و رابطه انسان و خدا، نگاهی کاملاً تازه و امروزی است؛ هرچند او هفتصد سال پیش می‌زیسته است.
این استاد ادبیات و زبان فارسی دانشگاه تصریح کرد: مولانا شبیه هیچ‌یک از شاعران جهان نیست. نه در ادبیات فارسی و نه در ادبیات عربی، انگلیسی و دیگر کشورها شاعری مانند او وجود ندارد. نگاه متفاوت او به هستی که ریشه در قرآن و حدیث دارد، او را از عارفانی چون عطار و حافظ نیز متمایز می‌کند؛ چراکه رهایی، آزادی و پرش فکری مولانا در هیچ‌یک از آنان دیده نمی‌شود و همین تفاوت، صدای او را شنیدنی‌تر کرده است.
وی عنوان کرد: از سوی دیگر، مولانا به لایه‌ای عمیق از عرفان رسیده که با عرفان دیگر ادیان ریشه مشترک دارد. سخنان او در اوج عرفان به آموزه‌های یوگی‌های هندی، راهبان مسیحی و حتی تعالیم سرخ‌پوستان نزدیک می‌شود؛ از همین رو پیروان هر آیین، مولانا را از آن خود می‌دانند، در حالی که او برخاسته از فرهنگ و عرفان خراسان است.
عبداللهیان ادامه داد: مولانا پرورش‌یافته عرفان خراسان از طریق پدرش، برهان‌الدین محقق ترمذی و صدرالدین قونوی است و از طریق شمس تبریزی با عرفان آذربایجان و عراق آشنا شد. او از معدود عارفانی است که این دو شاخه بزرگ عرفان اسلامی، یعنی عرفان خراسان و عرفان عراق را در هم آمیخت و به عرفانی جامع‌تر از سنایی و عطار دست یافت.
نویسنده و استاد ادبیات و زبان فارسی دانشگاه اراک تاکید کرد: پرش‌های ذهنی سریع، از دیگر ویژگی‌های شگفت مولاناست. ذهن او همچون پروانه از موضوعی به موضوع دیگر پرواز می‌کند؛ داستانی به‌ظاهر بی‌ربط می‌گوید و از آن نتیجه‌ای می‌گیرد که خواننده را شگفت‌زده می‌کند، یا از یک آیه و حدیث برداشتی کاملاً نو ارائه می‌دهد که پیش از او به ذهن هیچ‌کس نرسیده است.
وی خاطرنشان کرد: مخاطب‌شناسی بالای مولانا نیز او را متمایز می‌کند. او نیازها و دغدغه‌های مخاطب را در نظر می‌گیرد؛ هنگام خستگی مخاطب طنز به کار می‌برد، برای فهم بهتر داستان می‌گوید و برای برقراری ارتباط عمیق، بیش از هر شاعر دیگری چون حافظ، سعدی و فردوسی از آیات قرآن و احادیث پیامبر بهره می‌گیرد.
عبداللهیان توضیح داد: مولانا به لایه‌های عمیق عرفان رسیده است؛ لایه‌ای که با عرفان ادیان و سنت‌های دیگر نیز ریشه مشترک دارد. همین امر باعث می‌شود پیروان ادیان و فرهنگ‌های مختلف او را از خود بدانند.
انتهای خبر/
دیدگاهتان را بنویسید