فردا را تشکل‌های مردمی می‌سازند

سید مسعود موسوی در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «آوای اراک» در خصوص تشکل‌ها و مشارکت‌های اجتماعی گفت: هیچ تغییری از بالا و از بیرون نمی‌آید؛ همه‌چیز از دل همان آدم‌هایی شروع می‌شود که یک روز تصمیم می‌گیرند دیگر فقط تماشاگر نباشند. تشکل‌های اجتماعی نه یک نهاد اداری، که نفسِ همین تصمیم‌های کوچک و جمعی‌اند؛ جایی که آدم‌ها دست هم را می‌گیرند تا کاری کنند که هیچ‌کس به تنهایی از پسش برنمی‌آید.

یک فعال اجتماعی گفت: مشارکت و فعال اجتماعی یعنی عضوی از یک جمع و گروه که برای ان هدفی مشترک تعریف شده است. ما در این سرزمین فراموش کرده‌ایم که مشارکت اجتماعی سرمایه‌ای است که با پول خریده نمی‌شود. هر بار که یک گروه داوطلب برای محله‌شان کاری می‌کند، هر بار که یک انجمن خیریه به جای بسته‌های آماده، به فکر توانمندسازی می‌افتد، در واقع ثروتی بی‌پایان خلق می‌کنیم؛ ثروتی به نام اعتماد، که پایه‌ی هر جامعه‌ی سالمی است.

وی افزود : تشکل‌ها فقط جای کارِ جمعی نیستند؛ مدرسه‌ی بزرگ تمرینِ دموکراسی‌اند. آن‌جا یاد می‌گیریم نظر مخالف را بشنویم، رأی بدهیم، مسئولیت بپذیریم و اگر اشتباه کردیم، دوباره از نو شروع کنیم. من بارها دیده‌ام که جوانی که در جلسه‌های یک انجمن پرورش یافته، بعدها در هر جای دیگر زندگی‌اش آدم مسئول‌تری شده؛ چون اولین بارِ «ما» شدن را آن‌جا تجربه کرده است.

موسوی اظهار کرد: صادقانه بگویم، این مسیر همیشه آسان نیست. گاهی ناامیدی سراغمان می‌آید؛ وقتی کارها به کندی پیش می‌روند، وقتی حمایت‌ها کم می‌شود یا وقتی بعضی‌ها فقط برای نام و شهرت می‌خواهند عضو شوند. اما من آموخته‌ام که این ناامیدی‌ها جزئی از راه‌اند. هر تشکل واقعی از دل همین سختی‌ها ساخته می‌شود و هر بار که زمین می‌خوریم، اعضایش محکم‌تر از قبل دست هم را می‌گیرند.

این فعال اجتماعی خاطرنشان کرد: شیرین‌ترین تجربه‌ هنگامی است که گروهی از جوانان بود برای کارآفرینی در روستاها آموزش می‌دهند. آن‌ها به جای اینکه به مردم بگویند «چی بخورند»، به آن‌ها یاد می‌دادند «چطور تولید کنند». همین تفاوتِ نگاه، راز توسعه‌ی واقعی است؛ مشارکت یعنی با مردم کار کردن، نه برای مردم. این یک تفاوت ظریف اما بنیادین است که هر فعال اجتماعی باید روزی آن را درک کند.

وی عنوان کرد: نمی‌توانم از نقش فناوری و شبکه‌های اجتماعی در مشارکت امروز نگویم. دیگر برای جمع شدن لازم نیست حتماً در یک سالن باشیم؛ یک گروه مجازی می‌تواند هزاران داوطلب را در سراسر کشور به هم برساند. اما باید مراقب باشیم که این فضا، جای رابطه‌های واقعی و حضوری را نگیرد. بهترین تشکل‌ها آن‌هایی‌اند که از دنیای مجازی برای ساختن ارتباطی واقعی استفاده می‌کنند.

موسوی ادامه داد: ما همیشه به جوان‌هایی که می‌گویند «من نمی‌توانم کاری کنم» می‌گویم: هیچ‌کس به تنهایی دنیا را عوض نکرده است. اگر امروز فقط ده نفر دور یک میز جمع شوند و برای محله‌شان یک مسئله‌ی کوچک حل کنند، فردا صد نفر به آن‌ها ملحق می‌شوند. آغاز کوچک است، اما هیچ تغییری بزرگ‌تر از شروعِ یک حرکت جمعی نیست؛ و این شروع، همیشه از یک نفر آغاز می‌شود که جرأت گفتن من می‌آیم را دارد.

این فعال اجتماعی تأکید کرد: مشارکت اجتماعی یعنی باور به این که ما به‌تنهایی از من قوی‌تر است. وقتی با هم فکر می‌کنیم، ایده‌های بهتری پیدا می‌کنیم؛ وقتی با هم تصمیم می‌گیریم، همه احساس مالکیت می‌کنند؛ و وقتی با هم عمل می‌کنیم، نتیجه‌ای می‌گیریم که هیچ‌کس به تنهایی قادر به رسیدن به آن نبود. این را در تجربه‌ی سال‌های فعالیت‌ام بارها و بارها با چشم خود دیده‌ام.

وی گفت: توصیه بنده به فعالان و علاقمندان به فعالیت‌های اجتماعی این است که لازم نیست کار بزرگی کنید؛ کافی است از جایی شروع کنید. فردا در محله‌تان، در مدرسه‌تان، در محل کارتان، یک نفر هست که منتظر است کسی دستش را بگیرد. باشد که آن کس شما باشید؛ چون من باور دارم آینده‌ی این سرزمین را نه سیاست‌مداران، که تشکل‌ها و مشارکت‌های مردمی خواهند ساخت.

انتهای خبر/