سید امیر میرناصری در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «آوای اراک» گفت: شرکت هپکو فعالیت خود را در سال ۱۳۵۴ با مونتاژ آغاز کرد و پس از انقلاب با توسعه سالنهای تولیدی به وسعت ۶۰ هزار مترمربع، گامهای بلندی برداشت. از دهه ۷۰، فرآیند بومیسازی محصولات آغاز شد و تا اواخر دهه ۷۰ و اوایل دهه ۸۰، هپکو با دستیابی به توان تولید نزدیک به ۱۰۰ درصدی در بیش از ۱۷ محصول راهسازی و معدنی، به اوج دوران طلایی خود رسید. رکورد تولید ۲۰۰۰ دستگاه در سال ۱۳۸۴، گواهی بر توانمندی این صنعت استراتژیک در آن سالها بود.
فعال سابق کارگری هپکو دوران خصوصیسازی را نقطه آغاز بحران خواند و افزود: در حالی که طبق اصل ۴۴ قانون اساسی، هدف از خصوصیسازی واگذاری شرکتهای زیانده به مردم بود، هپکویی که در سال ۸۵ با سود خالص ۲۰ میلیارد تومانی اداره میشد، با رویکردی که نفوذ در آن مشهود بود، به شخصی فاقد اهلیت واگذار شد. این اقدام نادرست، تولید را در مسیری نزولی قرار داد؛ بهطوریکه طی چند سال تولید به صفر رسید و نیروی کار شرکت از ۳۰۰۰ نفر به زیر ۱۰۰۰ نفر کاهش یافت.
وی با انتقاد از واگذاریهای بعدی تصریح کرد: در سالهای ۹۵ و ۹۶، در حالی که شرکت وضعیت بحرانی داشت، هپکو به شخص دیگری واگذار شد که قیمت قرارداد آن ۱۰ میلیون تومان بود؛ قیمتی که در آن زمان حتی از یک دستگاه پراید نیز کمتر بود. این روند منجر به اعتراضات گسترده کارگری شد.
میرناصری عنوان کرد: ورود شهید رئیسی نقطه امیدی برای کارگران بود. دقیقاً در زمانی که کارگران به دلیل اعتراضات صنفی با پروندههای امنیتی مواجه شده و پرسنل بسیاری مجروح یا زندانی شده بودند، شهید رئیسی در مقام ریاست قوه قضائیه به پرونده هپکو ورود کرد و این نقطه آغاز حلوفصل بحرانهای این شرکت بزرگ بود.
شهید رئیسی هپکو را از نابودی نجات داد
فعال سابق کارگری هپکو با اشاره به دوره بحرانی این شرکت، از خصوصیسازی نادرست، اعتراضات کارگری و نقش شهید سید ابراهیم رئیسی در پیگیری مطالبات کارگران و احیای واحدهای تولیدی کشور بیان کرد: هپکو در آستانه نابودی قرار گرفته بود خصوصیسازی در هپکو بهصورت کاملاً غلط و بهنوعی هدفمند انجام شد؛ بهگونهای که عملاً قرار بود دیگر چیزی به نام هپکو باقی نماند.
وی ادامه داد: از سال ۱۳۹۶، همزمان با تشدید بحران تولید، مشکلات کارگری، ضربوشتمها، پروندههای قضایی و بیپاسخ ماندن نامهنگاریها، کارگران بارها برای رساندن صدای خود به مسئولان ناگزیر به اعتراضات خیابانی شدند.
این فعال کارگری با اشاره به امیدی که در میان کارگران نسبت به شهید رئیسی شکل گرفت، گفت: ایشان چهرهای مردمی داشتند و با بررسی سوابقشان، این حس به وجود میآمد که میتوانند برای ما کاری انجام دهند. در سالهای ۱۳۹۷ و ۱۳۹۸، بخش مهمی از مشکلات کشور به بحران کارگری در کارخانههای مختلف بازمیگشت؛ از هفتتپه و ماشینسازی تبریز گرفته تا واگنپارس و سایر واحدهای صنعتی که با اعتراض کارگران مواجه بودند.
وی با اشاره به دیدارهای دانشجویی و مطالبهگریهای آن دوره افزود: دانشجویان بسیجی در دانشگاههای مختلف تهران، شریف، علامه، امیرکبیر و دانشگاه تهران نیز پیگیر مشکلات کارگران بودند و این موضوع به یکی از دغدغههای اصلی فضای دانشجویی تبدیل شده بود.
فعال سابق کارگری هپکوهمچنین از دیدار کوتاه خود با شهید رئیسی در قوه قضاییه یاد کرد و گفت: اسناد و مدارک را ارائه دادیم و موضوع به کارشناسان ارجاع شد. شهید رئیسی تنها رئیس قوه قضاییه نبود و همزمان نقش مهمی در پیگیری مسائل اجرایی کشور داشت. از نگاه من، ایشان پنج سال رئیسجمهور ما بودند، نه فقط سه سال؛ چون در کنار اقدامات بزرگ در قوه قضاییه، دغدغههای مردم و مشکلات اجرایی کشور را هم دنبال میکردند.
پایان سالهای تلخ هپکو با دستورات قاطع شهید رئیسی
این فعال کارگری در با اشاره به استقبال دانشجویان از سخنان رئیسی گفت: از همانجا ارتباط ما با ایشان شکل گرفت و استارت پیگیریها خورد. ایشان گزارش ما را از اراک شنیدند و گفتند آنچه مطرح میکنید، درست نیست و باید بررسی شود. پایان سالهای تلخ هپکو با دستورات قاطع شهید رئیسی؛ تا مشکل هپکو حل نشود، از جلسه خارج نمیشوم
میرناصری با بیان اینکه پیگیریهای شهید رئیسی در قوه قضاییه به نتیجه رسید، گفت: در اسفندماه ۱۳۹۸، با دستور صریح حاجآقا رئیسی، تمامی حدود ۴۰ نفر از کارگرانی که به دلیل اعتراضات صنفی دارای پرونده قضایی بودند، تبرئه شدند.
وی افزود: در دیدار روز کارگر در سال ۱۳۹۹ شهید رئیسی با دعوت از نمایندگان کارگران شرکتهای مختلف، جلسهای را برگزار کردند. ایشان در مواجهه با گلایه کارگران هپکو از بیکاری و دریافت حقوق حداقلی، دستور تشکیل جلسهای ویژه با حضور مسئولان ارشد اجرایی، وزرای مرتبط و مدیران استانی را صادر کردند.
میرناصری توضیح داد: این جلسه تاریخی نقطه عطف هپکو بود، جمله طلایی شهید رئیسی در آن جلسه هرگز از یادم نمیرود که فرمودند: ما در این جلسه هستیم و تا مشکل هپکو حل نشود، از اتاق بیرون نمیرویم؛ هر چقدر هم که زمان ببرد. در پایان آن جلسه با جمعبندی دقیق ایشان، مصوبهای تهیه شد که مسیر را برای دولت هموار کرد.
این فعال کارگری تصریح کرد: در مردادماه ۱۳۹۹، شرکت از مالک قبلی بازپسگیری و به سازمان تأمین اجتماعی واگذار شد. از آنجا بود که دوران شیرین هپکو آغاز شد. شهید رئیسی حتی در انتخاب استاندار مرکزی نیز بر اولویت هپکو تأکید داشتند؛ بهطوریکه استاندار منتخب ایشان موظف شده بود قبل از استقرار در دفتر استانداری، مستقیماً به شرکت هپکو رفته و گزارش وضعیت را به ایشان ارائه دهد.
سیر صعودی تولیدات هپکو
میرناصری گفت: تولیدات هپکو سیر صعودی در سالهای ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۲، داشت قراردادهای کلان و رشد مستمر تولید، ثمره آن نگاه مدیریتی بود. متأسفانه پس از حادثه ناگوار شهادت ایشان، کارکنان هپکو دچار تألم شدیدی شدند و این نگرانی میان آنها وجود دارد که مبادا روزهای تلخ گذشته دوباره تکرار شود.
این فعال کارگری بیان کرد: پس از ورود شهید رئیسی به ریاستجمهوری، شرکت هپکو با اتخاذ دو تصمیم کلیدی دچار تغییرات قابل توجهی شد. شهید رئیسی موفق به جلوگیری از واردات خودروهای مشابه تولید داخلی و الزام سازمانهای دولتی به خرید محصولات داخلی شد، که این اقدامات به افزایش سفارشات هپکو منجر شد.
وی گفت: تولید این شرکت که در سالهای گذشته دچار رکود شده بود، از سال ۱۳۹۹ دوباره شروع به رشد کرد و تولید از ۶۰ دستگاه در آغاز به ۷۰۰ دستگاه در سال گذشته رسید. با وجود این موفقیتها، تولیدکنندگان و کارگران نگران وضعیت آینده هستند. تعداد پرسنل هپکو نیز از حدود ۲۵۰۰ نفر به ۸۰۰ نفر کاهش یافته؛ اما در دو سال گذشته، ۳۰۰ تا ۳۵۰ نیروی جدید جذب شده است.
میرناصری افزود: کارگران و مدیران هپکو در مراسمهای گرامیداشت شهید رئیسی نشان دادند که از حضور و اقدامهای ایشان تقدیر میکنند. احساسات مثبت نسبت به شهید رئیسی در زمان ورود و حتی پس از شهادت ایشان در تمامی مراسمات به وضوح مشهود بود.
انتهای خبر/
دیدگاهتان را بنویسید