حجتالاسلام مهدی فرهنگ یگانه در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «آوای اراک» در رابطه با سالروز شهادت سید مصطفی خمینی گفت: درگذشت ناگهانی و مشکوک آیتالله سید مصطفی خمینی فرزند ارشد امام خمینی(ره) در بامداد روز یکم آبان ۱۳۵۶ نقطه عطفی در تاریخ معاصر ایران شد. این حادثه، که بهطور گسترده در محافل سیاسی و مذهبی به عنوان یک شهادت خاموش یاد شد، موجی از اندوه و اعتراض را در میان مردم، طلاب و روحانیون بهراه انداخت و به سرعت به عامل شکلگیری سلسلهمراسمهای بزرگداشت و اعتراضهای مردمی علیه رژیم پهلوی در شهرهای مختلف ایران تبدیل شد. این خیزشها نخستین جرقههای علنی انقلاب اسلامی را رقم زد.
کارشناس مسائل دینی استان مرکزی بیان کرد: آیتالله سید مصطفی خمینی در سال ۱۳۱۹ هجری شمسی در شهر قم دیده به جهان گشود. او در خانوادهای پرورش یافت که علم، عرفان، تقوا و مقاومت سرمایه اصلی آن بود. نبوغ و سرعت یادگیری او از همان کودکی زبانزد استادان حوزه بود و در جوانی به مراتب بالای علمی در فقه، اصول، فلسفه، و تفسیر قرآن دست یافت تا جایی که بسیاری از علما او را یکی از امیدهای بزرگ آینده حوزه علمیه نجف میدانستند.
وی افزود: در دوران تبعید امام خمینی به نجف، سید مصطفی نزدیکترین یاور و مشاور علمی و سیاسی پدرش بود. او نقش مهمی در تنظیم و منظمسازی نوشتهها و دیدگاههای امام ایفا کرد و از طریق مکاتبات و ارتباط با طلاب، روشنفکران و مبارزان ایرانی، چراغ بیداری اسلامی را در شرایط خفقان روشن نگاه داشت.
سید مصطفی خمینی افزون بر مقام علمی، شخصیتی متواضع، صمیمی و مردمی داشت. ساده زندگی میکرد، اهل طنز و مهربانی بود، اما در برابر ظلم و تحقیر ملت ایستادگی بیامان داشت.
فرهنگ یگانه اظهار کرد: در سخنرانیها و نوشتههایش خطر غربزدگی، استبداد و بیتفاوتی نسبت به دین را گوشزد میکرد و بر پیوند دین با زندگی اجتماعی تأکید داشت. او معتقد بود که دینی که در کتابها زندانی شود، از حقیقت خود تهی میماند و تنها دینِ فعال و جامعهساز میتواند ملتها را از سلطه بیگانگان رهایی بخشد.
کارشناس مسائل دینی تصریح کرد: در نخستین ساعات بامداد اول آبان ۱۳۵۶، سید مصطفی خمینی در منزل خود در نجف اشرف بهطور ناگهانی درگذشت. شواهد و گمانهزنیها از همان ابتدا احتمال دست داشتن دستگاه امنیتی رژیم پهلوی ساواک و همکاری سرویس اطلاعاتی عراق را مطرح کردند. دوستان نزدیک او گفتهاند شب پیش از شهادتش در سلامت کامل بود. پزشکان عارضه طبیعی خاصی گزارش نکردند و نحوه مرگ، از نظر بسیاری مشکوک و غیرعادی تشخیص داده شد.
وی ادامه داد: یکی از روحانیان حاضر در نجف بعدها نقل کرد که سید مصطفی قربانی سکوت نشد، شهید آگاهی بود؛ کسی که دشمن میدانست حضورش خطرناکتر از هر سلاحی است
در واکنش به این واقعه، امام خمینی(ره) با صبر و ایمان کمنظیر، این حادثه را از الطاف خفیه الهی خواند؛ عبارتی که بعدها نشانهای از نگاه الهی و تاریخی امام به مسیر انقلاب شد. مراسمهای گرامیداشت او در ایران که آغازگر سلسله اعتراضات مردمی بود، از قم تا مشهد و تهران ادامه یافت و به سرعت شکل تظاهرات سیاسی به خود گرفت. این حرکتها در نهایت بیداری جمعی ملت را رقم زد و به نقطه آغاز انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ تبدیل شد.
فرهنگ یگانه عنوان کرد: نام آیتالله سید مصطفی خمینی امروز به عنوان نماد ایمان، علم، آگاهی و شجاعت جوان مؤمن ایرانی در تاریخ معاصر میدرخشد. او با عمر کوتاه اما پربارش، الگویی از پیوند میان تقوا و تفکر را برای نسلهای آینده بر جای گذاشت؛ جوانی که با ایمان زیست، با آگاهی حرکت کرد و با شهادتش، انقلاب را بیدار ساخت.
انتهای خبر/
دیدگاهتان را بنویسید